سال گذشته کشوری را تجربه کردیم که ۵۰ روز رئیسجمهور نداشت؛ اما در همان ۵۰ روز، قیمت سکه و ارز تکان نخورد. این پرسش ساده اما سنگین همینجا متولد میشود: اگر امروز هم دولت و مجلس تمام همّ و غم خود را صرف معیشت مردم کردهاند، چرا نتیجهاش درست برعکس دیده میشود؟ واقعیت این است که فاصلهای عمیق میان گفتار مسئولان و زیست روزمره جامعه شکل گرفته است. آنجا که از «تلاش برای رفع مشکلات مردم» سخن گفته میشود، اینجا مردم در حال حذف گوشت، میوه، سفر و حتی امید از سبد زندگی خود هستند. اگر مجلس و دولت واقعاً دغدغه معیشت دارند، نخستین گام شنیدن صدای همین سفرههای خالی است؛ سفرههایی که هر روز کوچکتر میشوند و دیگر به وعدهها اعتماد ندارند.
در حالی که قیمت سکه در آستانه ۱۶۰ میلیون تومانی شدن است ، وزیر نفت میگوید که «هیچ تردیدی» در تلاش دولت و مجلس برای تأمین معیشت مردم وجود ندارد. جملهای که شاید در مصاحبه ها دلگرمکننده باشد، اما در سفره های مردم اثری ندارد.
ارسال نظرات